مجلس ملی ونزویلا روز سهشنبه اول سپتامبر ۲۰۲۶ توافقی را تصویب کرد که بر اساس آن، کنترل حدود یکپنجم ذخایر نفتی کشور به ایالات متحده واگذار میشود؛ اقدامی که نفوذ واشنگتن بر دولت ونزویلا را که پس از سرنگونی رییسجمهور، نیکلاس مادورو، در ژانویه روی کار آمد، تحکیم میکند.
مقامهای آمریکایی روز سهشنبه از این توافق چندمیلیارد دلاری دفاع کردند واعلام کردند: این قرارداد باعث کاهش قیمت نفت برای آمریکاییها خواهد شد و در عین حال با نفوذ روسیه و چین در منطقهای که در مجاورت آمریکا قرار دارد، مقابله خواهد کرد.
اما پرسشهای مهمی همچنان درباره این توافق وجود دارد؛ توافقی که در شرایطی منعقد میشود که واشنگتن کنترل بیسابقهای بر دولت کاراکاس اعمال میکند. اواخر روز سهشنبه، کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا، وارد ونزویلا شد و قرار است این توافق روز چهارشنبه (۲ سپتامبر) بهطور رسمی امضا شود. همچنین انتظار میرود شرکت بزرگ نفتی شورون در همان روز از برنامهای برای گسترش چشمگیر فعالیتهای خود در ونزویلا خبر دهد.
ترامپ پیشتر با مدیران شرکتهای نفتی در کاخ سفید دیدار کرده بود؛ زیرا تلاش میکند قیمت بنزین را که به دلیل جنگ با ایران بهشدت در حال افزایش است، مهار کند. دولت او امیدوار است توافق ونزویلا بتواند به این هدف کمک کند.
ترامپ پس از این دیدار در شبکه اجتماعی تروث سوشال نوشت: ما در حال آزادسازی سلطه انرژی آمریکا هستیم!
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، روز سهشنبه در مصاحبهای به زبان اسپانیایی که در یوتیوب منتشر شد، به سرجیو نوولی، روزنامهنگار ونزویلایی مستقر در آمریکا، گفت که یک شرکت خصوصی با دولت آمریکا همکاری میکند تا اقتصاد ونزویلا را عادیسازی کند. روبیوادامه داد: اکنون این یک توافق با دولت آمریکاست؛ بهطور مشخص با مشارکت وزارت دفاع که حساب ویژهای در اختیار دارد و به آن اجازه میدهد مالکیت درصد مشخصی از این داراییها را در اختیار بگیرد.
روبیو افزود: اکنون ما سیستمی داریم که در آن این شرکت تولید نفت را افزایش خواهد داد. این شرکت با حمایت آمریکا میتواند سرمایهگذاری خصوصی موردنیاز برای توسعه ظرفیت تولیدی این میادین را جذب کند. اواعلام کرد که اکثریت قریببهاتفاق ۱۷ میدان نفتی تا پیش از این در اختیار شرکتهای چینی و روسی بودهاند.
در کاراکاس، برخی از نمایندگان مخالف دولت در رایگیری با دست برای تصویب توافق آمریکا، از دادن رای خودداری کردند و گفتند ابتدا باید بتوانند مفاد مکتوب این توافق را مشاهده کنند. لوییس امیلیو روندون، نماینده مخالف دولت فعلی ونزویلا، گفت: ما باید بدانیم و موظفیم بدانیم که در جزییات و مفاد ریز این توافق چه نوشته شده است.
اما خورخه رودریگز، رییس مجلس ملی، اعلام کرد که پول حاصل از این توافق به مردم ونزویلا کمک خواهد کرد. رودریگز در ادامه گفت: اگر این نفت در زیر زمین باقی بماند، چه کسی از آن سود میبرد؟
گوستاوو گونزالس لوپس، وزیر دفاع ونزویلا، نیز حمایت کامل ارتش از این توافق را اعلام کرد و آن را رفاه و آسایش برای کشور توصیف کرد. او گفت: تبدیل یک اختلاف سیاسی به یک توافق همکاری اقتصادی، صرفاً تصمیمی برای انتخاب صلح است؛ این به معنای تبعیت و زیردستی نیست.
یکی از بحثبرانگیزترین جنبههای این توافق، مشارکت آلخاندرو بتانکورت، تاجر ونزویلایی، است؛ فردی که با معاملات و فعالیتهای مشکوک در دوران حکومت سوسیالیستی هوگو چاوز، رییسجمهور فقید ونزویلا، مرتبط بوده است. بتانکورت شرکت North American Blue Energy Partners یا NABEP را اداره میکند؛ دومین شرکت بزرگ خصوصی نفتی ونزویلا که طبق این توافق، دولت آمریکا ۳۵ درصد از سهام آن را در اختیار خواهد گرفت.
او پیشتر به مشارکت در یک طرح فساد در شرکت نفت دولتی ونزویلا، PDVSA، متهم شده بود. با این حال، یک مقام آمریکایی بتانکورت را مدیری اثباتشده و کارآمد توصیف کرد، هرچند اذعان داشت که در مسایل ژیوپولیتیکی گاهی لازم است با افراد نهچندان ایدهآل همکاری کرد.
طبق این توافق، NABEP به واشنگتن حق میدهد ۲۰ درصد از نفتی را که این شرکت تولید میکند، با قیمت تمامشده خریداری کند؛ کاخ سفید این موضوع را اعلام کرده است. بر اساس این توافق، شهروندان آمریکایی باید اکثریت اعضای هییتمدیره شرکت را تشکیل دهند و دولت آمریکا نیز اختیار وتو درباره اعضای هییتمدیره را خواهد داشت.
این موضوع به واشنگتن امکان میدهد عملاً کنترل شرکت را در دست داشته باشد.
یک مقام ارشد دولت ترامپ گفت: کنترل آمریکا باعث پایان یافتن فساد در صنعت نفت فرسوده و ناکارآمد ونزویلا خواهد شد و در عین حال مانع از آن میشود که کاراکاس بخش زیادی از نفت خود را به متحدش، کوبا، واگذار کند. این مقام افزود که دولت مادورو با آن مثل قلک شخصی خودش رفتار میکرد.
