چند وقتی از تمرکز جدی بر مطالعه جدید در صنعت نمایشگاهی فاصله گرفته ام اما با تیتر جالب در مورد مصاحبه ای که آقای روشن بخش قنبری معاون ارتقای کسب و کارهای بین المللی سازمان توسعه تجارت ایران با عنوان: زنگ خطر برای صنعت نمایشگاهی؛ ادامه وضع موجود، نمایشگاهها را از تجارت حذف میکند در پایگاه خبری رویداد برتر روبرو شدم موضوعی که سالیان سال و بیشتر متخصصین بصورت جدی در مورد آن هشدار میدهند و دریغ از یک حرکت جدی !
بنظرم صنعت نمایشگاهی ایران امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازنگری جدی و نگاه تخصصی هست. واقعیت اینه که طی سالهای اخیر، بهدلیل حضور افراد غیرمتخصص در رأس برخی شرکتها و مراکز نمایشگاهی، تغییرات مدیریتی پیدرپی و برخوردهای کاملاً سلیقهای، این صنعت از مسیر حرفهای و طبیعی خود فاصله گرفته است.
تعدد بیسابقه مراکز نمایشگاهی در کشور(حتی بعضی استانها با چندین سایت مصوب اونم بین المللی !!!)، بدون توجه به ظرفیت واقعی بازار و استانداردهای مورد نیاز، به یکی از چالشهای اصلی تبدیل شده است. نکته قابل تأمل اینجاست که بسیاری از این مراکز، با وجود نبود زیرساختهای لازم، عنوان «بینالمللی» را یدک میکشند؛ در حالی که با توجه به شرایط تحریمی کشور و معیارهای مشخص اتحادیه جهانی نمایشگاههاUFI))، حتی بخشی از نمایشگاههای تهران نیز عملاً واجد شاخصهای نمایشگاه بینالمللی نیستند.
این شرایط باعث شکلگیری نمایشگاههای تکراری، برگزاری همزمان رویدادهای مشابه در استانهای مختلف و کاهش اثربخشی نمایشگاهها شده است. نتیجه روشن افت کیفیت، کاهش استقبال فعالان اقتصادی و از همه مهمتر، از بین رفتن توجیه اقتصادی حضور در بسیاری از نمایشگاهها.
از سوی دیگر، افزایش مستمر هزینههای برگزاری و حضور در نمایشگاهها، بدون تناسب با کیفیت خدمات و خروجی واقعی، فشار زیادی به شرکتها و تولیدکنندگان وارد کرده است. متأسفانه بخشی از این افزایش هزینهها ناشی از رقابت منفی میان مراکز نمایشگاهی برای تأمین منابع مالی خودشونه رقابتی که بهدلیل نبود نگاه بلندمدت و حرفهای به این صنعت شکل گرفته است.
نبود یک متولی مشخص و قدرتمند در سطح ملی برای سیاستگذاری، نظارت و ساماندهی صنعت نمایشگاهی، این مشکلات را تشدید کرده است. عدم نظارت بر قیمتگذاری، نبود تقویم منسجم، همپوشانی رویدادها و برگزاری نمایشگاههای کمرمق یا بدون هویت تخصصی، تصویری نگرانکننده از آینده این صنعت تأثیرگذار ترسیم میکند.
صنعت نمایشگاهی، ابزار توسعه تجارت، صادرات و ارتباطات اقتصادی است نه محلی برای تصمیمهای کوتاهمدت و درآمدزایی مقطعی و تجربه آموزی افراد تازه وارد!
شک نکنیم اگر هرچه زودتر متخصصان واقعی این حوزه برای اصلاح ساختارها، تعریف استانداردها و ایجاد نظام نظارتی مؤثر وارد عمل نشوند، این صنعت مهم بخش قابل توجهی از کارکرد و اعتبار خود را از دست خواهد داد.