رضا صائمی، روزنامه نگار در این باره نوشت:
آنچه در صحبت های بهاره رهنما قابل توجه است نه لغزش لغوی که لغزش زبانی و کلامی اوست که ضمیر ناخودآگاهش را برون فکنی کرده و به اصطلاح روانکاوانه لو می دهد….اینکه در به کار بردن واژه انگلیسی "بخاری" به جای "متنفر" اشتباه کرده آنقدر مهم نیست که می گوید: "تنفر هم آن روی توجه است!"…. در واقع او در این گزاره، میل مفرط خود به دیده شدن و در کانون توجه قرار داشتن به هر قیمت را هویدا کرده و در یک لغزش زبانی، لو می دهد!….این گزاره روایتی دیگر از این باور است که بدنامی از گمنامی بهتر است!….شهوتِ شهرت طلبی که افزون شود، شوکران، شهد می شود!
