صنعت نمایشگاهی ایران در سال ۱۴۰۴ در شرایطی به فعالیت خود پایان داد که مجموعه ای از بحران های سیاسی، امنیتی و اقتصادی به طور همزمان بر آن سایه انداخته بود. از جنگ ۱۲ روزه در خرداد ماه تا وقایع دی ماه و سپس آغاز جنگ آمریکایی – اسرائیلی علیه ایران در ماه پایانی سال، موجب شد بسیاری از رویدادهای نمایشگاهی یا لغو شوند یا با کیفیتی پایین تر برگزار شوند. این وضعیت نه تنها به برنامه ریزی برگزارکنندگان آسیب زد، بلکه اعتبار برخی نمایشگاه های بین المللی کشور را نیز تحت تأثیر قرار داد. در همین راستا، حامد جلالی، فعال و برگزارکننده نمایشگاهی، در گفت وگو با تیتر کوتاه به جمع بندی خود از وضعیت این صنعت در سال ۱۴۰۴ و پیش بینی وضعیت این صنعت در سال جاری پرداخت.
جلالی با اشاره به شرایط خاص سال ۱۴۰۴ گفت: سال ۱۴۰۴ برای صنعت نمایشگاهی ایران بیشتر از آنکه سال رشد یا توسعه باشد، سال دوام آوردن بود. ما توانستیم علی رغم همه مشکلات، چراغ این صنعت را روشن نگه داریم.
وی افزود: صنعت نمایشگاهی در واقع ویترین اقتصاد کشور است و تلاش می کند تصویر دقیقی از ظرفیت های اقتصادی ارائه دهد، اما در سالی که گذشت، همین ویترین با محدودیت های جدی مواجه شد.
این فعال نمایشگاهی با اشاره به مجموعه بحران های سال ۱۴۰۴ تصریح کرد: جنگ ۱۲ روزه در خرداد ماه، وقوع اعتراضات دی ماه و در ادامه آغاز تنش های جدید، شرایطی را ایجاد کرد که در سال گذشته بسیاری از نمایشگاه ها یا برگزار نشدند یا با کیفیت مطلوب فاصله داشتند و در سال جدید هم که به طور کلی تعطیل شده است.
وی افزود: نمایشگاه هایی که سال ها برای آن ها زحمت کشیده شده بود و اعتبار بین المللی داشتند، در سال ۱۴۰۴ نتوانستند در سطح مورد انتظار برگزار شوند و این موضوع برای فعالان این حوزه بسیار دردناک بود.
جلالی با اشاره به اثرات مستقیم این شرایط بر رویدادهای مهم کشور اظهار داشت: به عقیده من برخی نمایشگاه ها از جمله رویدادهای نفت و پتروشیمی، ایران پلاست، ایران متافو و نمایشگاه های تخصصی دیگر، بیشترین تبعات را از این شرایط متحمل شدند، زیرا شرکت های معتبر و نامدار درگیر آسیب های ناشی از فضای موجود شدند.
وی افزود: این موضوع باعث شد حضور شرکت های خارجی و حتی برخی شرکت های داخلی با محدودیت مواجه شود و در نتیجه کیفیت کلی نمایشگاه ها تحت تأثیر قرار بگیرد.
این برگزارکننده نمایشگاهی در پاسخ به امکان پیش بینی آینده صنعت گفت: تا زمانی که جنگ ادامه دارد، نمی توان تحلیل دقیق و سناریوی مشخصی برای آینده ارائه داد، زیرا شرایط کاملاً وابسته به نتیجه تحولات سیاسی و امنیتی است.
وی افزود: بعد از پایان جنگ می توان درباره مسیر آینده تصمیم گیری کرد، اما در حال حاضر هرگونه برنامه ریزی بلندمدت با عدم قطعیت همراه است.
جلالی با ابراز امیدواری نسبت به آینده گفت: امیدواریم با پایان این شرایط و بازگشت آرامش، در سال ۱۴۰۵ بتوانیم با انرژی و حال خوب دوباره فعالیت ها را از سر بگیریم.
وی افزود: فعالان این صنعت، تولیدکنندگان و کارگران در این مسیر آسیب زیادی دیده اند و امیدواریم کمترین خسارت به زیرساخت ها وارد شده باشد تا بتوانیم دوباره نمایشگاه ها را در سطح مطلوب برگزار کنیم.
این فعال نمایشگاهی در بخش دیگری از سخنان خود به وضعیت دبی به عنوان هاب نمایشگاهی منطقه اشاره کرد و گفت: دبی بدون تردید از این شرایط بی تأثیر نخواهد ماند، اما به طور کامل از جایگاه خود خارج نمی شود.
وی افزود: مدل اقتصادی دبی به گونه ای است که با تزریق منابع مالی و جذب شرکت ها می تواند تا حدی خود را بازیابی کند، هرچند این روند با تأخیر همراه خواهد بود. در عین حال ممکن است برخی شرکت ها به دلیل شرایط جدید، دفاتر خود را به کشورهای دیگر منتقل کنند و این موضوع می تواند در بلندمدت بر جایگاه دبی اثر بگذارد.
جلالی در پایان تأکید کرد: این شرایط می تواند در عین تهدید، یک فرصت نیز برای ایران باشد تا در صورت بهبود وضعیت، جایگاه خود را در منطقه بازپس بگیرد.
وی در پایان عنوان کرد: اگر بتوانیم از این دوره عبور کنیم و با برنامه ریزی دقیق وارد فاز ثبات شویم، امکان بازیابی موقعیت صنعت نمایشگاهی ایران در منطقه وجود دارد.
