این روزها در زبان سیاستمداران و مردم آمریکا، ضربالمثل ایرانی «نادان سنگی را در چاه میاندازد که صد عاقل نمیتوانند آن را بیرون بیاورند» بیش از پیش رایج شده است. شاید بدترین پیامد جنگ علیه ایران برای آمریکاییها، پایان توهم «اراده آمریکایی» بود.
سالها دستگاههای دروغپرداز آمریکا و سیاستمداران آن توانسته بودند این تصور را جا بیندازند که هر آنچه آمریکا اراده کند اتفاق خواهد افتاد. بر پایه همین سیاست، سیاستمداران بزدل و نادان کشورها را میترساندند و بدون هیچ هزینهای به اهداف خود میرسیدند. از نمونههای معروف آن، وزیر خارجه جمهوری اسلامی بود که میگفت آمریکا با یک دکمه میتواند تمام تجهیزات ما را از کار بیندازد؛ تا وزیر خارجه دیگری از جمهوری اسلامی که به تازگی گفته است جنگ بعدی از ایران کشور سوخته میسازد. این یعنی نفوذ کلام سیاستمداران آمریکایی تا عمق شخصیتهای اثرگذار و صاحبمنصب در دولت جمهوری اسلامی ایران.
اما این جنگ بهخوبی این دروغ بزرگ را برملا کرد و پایانی بود بر پیروزی اراده آمریکایی. آمریکاییها اراده کردند جمهوری اسلامی را ساقط کنند، اما نتوانستند. آنها حالا بهخوبی فهمیدهاند که جمهوری اسلامی را حتی با بمب اتم هم نمیتوان ساقط کرد؛ از این رو رو به جنگ روانی آوردهاند و به دنبال روزنهای در داخل ایران برای نجات خود هستند؛ که بهاذنالله راه به جایی نخواهند برد.
همگان بدانند که ایرانیها حافظه خوبی دارند و همراهی همسایگان غربی و شرقی خود با سیاستهای آمریکا را از یاد نخواهند برد؛ این همراهی در حافظه تاریخی آنها خواهد ماند. والسلام.