بانک ملی به حضور در جام باشگاههای تهران ادامه داد تا اینکه نهایتا در سال ۱۳۶۸ به دسته پایینتر سقوط کرد ولی در پایان فصل ۱۳۷۷ – ۱۳۷۶ توانست از دسته دوم به جام آزادگان که آن وقت دسته اول بود صعود کند. در پایان فصل ۱۳۷۸، بانک ملی به لیگ دسته دو سقوط کرد آن هم با وجود اینکه بازیکنی مثل سیدمهدی نجفی توانسته بود با ۱۱ گل در جایگاه دوم جدول گلزنان و در کنار ادموند بزیک از پرسپولیس قرار بگیرد. (البته مهدی مهدویکیا در یک مصاحبه گفته که بانک ملی در سال ۱۳۷۳ نیز به لیگ آزادگان صعود کرد ولی امتیاز این صعود در آن زمان از سوی مسوولان بانک ملی به باشگاه ملوان منتقل شد.) ظاهرا در پایان این فصل است که بانک ملی تصمیم میگیرد قید تیمداری در فوتبال بزرگسالان را بزند و سه سال بعد، فوتبال پایه خود را هم تعطیل میکند.
یک تیم بازیکنساز
حرف مهدویکیا شد و باید بگوییم در این مدت حدود ۳۰ساله، بازیکنان بسیاری در بانک ملی رشد پیدا کردند. در واقع کارشناسان فوتبال معتقدند که در دنیای قدیم فوتبال ایران دو تیم در جنوب شهر تهران بودند که به سازندگی و کشف استعداد در فوتبال معروف بودند: راهآهن و بانک ملی. مهدی، هادی و مصطفی مهدویکیا، هر سه در این باشگاه بزرگ شدند. آنها که بچه میدان خراسان بودند گاهی با سواری و گاهی با اتوبوس واحد خود را به زمین بازی بانک ملی میرساندند و مهدی مهدویکیا توانست در سال ۱۳۶۹ در مسابقات فوتبال جوانان تهران با تیم فوتبال بانک ملی به مقام قهرمانی این مسابقات هم برسد.
به غیر از مهدویکیا، نامهای بزرگ و آشنایی مثل ناصر محمدخانی، مجید نامجومطلق، داود فنایی، امید ابراهیمی، سیدمهدی سیدصالحی، محمد نوازی، لیث نوبری، محمد برزگر، علی انصاریان و حمیدرضا علی عسگری برای بانک ملی در ردههای مختلف بازی کردند.
افراد قدیمیتر هم شاید این اسامی را بتوانند به یاد بیاورند: حافظ طاحونی، ناصر نبوی، فرامرز صباحی، رحیم میرآخوری، حبیب زریننام، سعید تهمتن، محمود اعتمادی، محمد کبریایی، حسین یاریار، ایرج امیدوار، روحالله عبادزاده، محمدعلی نعمتزاده، خسرو حاجخلیل، هنریک سرکیسیان، گارنیک شهبندری، علی کرم سوری، علیرضا عزیزی، محمود خوردبین، عباس جواهری، امیرهوشنگ سرپریان، حسین فرکی، عباس رجبیهفرد، کریم شاهرودی، محسن گلدهی، نادر میراحمدیان، مهران نجفی، عباس قریب، عباس موسیوند و محمد توانایی.
بانک ملی مربیان زیادی هم تربیت کرده که روزگاری البته بازیکن این تیم بودند؛ از رجبعلی فرامزی گرفته که زمانی سرمربی پرسپولیس هم بود تا نایب روئیندل، منصور ابراهیمزاده، علی دوستیمهر و مجتبی حسینی.
بهمنش، صدای جاودانه گزارشگری ورزش ایران، روزگاری یکی از کارمندان بانک ملی و مدافع راست تیم فوتبال این بانک بود. بهمنش که اهالی رادیو از او به عنوان «استاد» یاد میکنند در سال ۱۳۹۶ در بیمارستان بانک ملی دار فانی را وداع گفت. داوود نصیری هم که از او به عنوان پدر ورزش ایران یاد میکنند و از موسسان سازمان تربیت بدنی و دبیرکل کمیته ملی المپیک بوده، یکی از اعضای باشگاه بانک ملی بوده است. همچنین علیرضا فغانی، داور بینالمللی فوتبال ایران در دوره نوجوانی، عضو باشگاه بانک ملی بوده است.
ورزش فقط فوتبال نیست
بانک ملی البته در رشتههای دیگر هم حرفی برای گفتن داشته است. مثلا نایبقهرمانی دومیدانی باشگاههای تهران در سال ۱۳۲۹ یعنی در همان بدو تاسیس. والیبال بانک ملی هم در دسته یک والیبال کشور که از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۵ برگزار میشد، یک دوره قهرمان و سه دوره نایبقهرمان شده است.
حالا حدودا ربع قرن پس از آنکه بانک ملی، باشگاهداری را کنار گذاشته، به نظر میرسد این غول بزرگ صنعت بانکداری با قدمهایی آرام به سوی احیای دوباره فعالیتهای خود در ورزش حرفهای بازگشته است. بانک ملی حالا مالک تیم محبوب جنوب غرب ایران یعنی استقلال خوزستان است و علاوه بر این در حوزه کشتی هم با استخدام سه قهرمان شاخص کشتی آزاد و فرنگی ایران یعنی حسن یزدانی، امیرحسین زارع و امین میرزازاده از قهرمانان ملی ایران حمایت کرده و این امید را به استعدادهای کشتی بهخصوص در شمال کشور داده که روزگاری ممکن است این بانک، در قالب مسوولیت خود نسبت به جامعه و ورزش، پس از قهرمانی و افتخارآفرینی آنها، از آنان نیز حمایت کند.
شاید هیچ کاری از طرف یک بانک مهمتر از این نباشد که در شمال تا جنوب کشور و البته متکی به سرمایه تاریخی هشتاد ساله خود، به پایگاهی برای حضور جوانان و نوجوانان در سالنها و استادیومهای ورزشی تبدیل شود.
