در این مدل، تأمین مالی کالاهای نهایی و واسطهای، مواد اولیه، ماشینآلات و تجهیزات مورد نیاز تولید از طریق ابزارهای متنوع مالی امکانپذیر میشود.
ابزارهایی مانند خرید دین، تأمین مالی زنجیرهای، اعتبار اسنادی و برات الکترونیکی، امکان تأمین مالی مبتنی بر معاملات واقعی و افزایش سرعت گردش نقدینگی در زنجیره تولید را فراهم میکنند.
این رویکرد ضمن کاهش وابستگی بنگاهها به تسهیلات سرمایه در گردش سنتی، به استفاده بهینهتر از منابع بانکی و هدایت اعتبارات به سمت فعالیتهای مولد کمک میکند.
حرکت از «تسهیلاتمحوری» به سمت «تأمین مالی مبتنی بر نیاز واقعی» از رویکردهای بانک صنعت و معدن برای ایفای نقش مؤثرتر در تأمین مالی بخش صنعت و معدن است.
